Μέρκελ (Γερμανία) - Ερντογάν (Τουρκία)
Μέρκελ (Γερμανία) – Ερντογάν (Τουρκία)

Όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται, μοιάζει με φάρσα. Αυτό ισχύει για τη σημερινή στάση της Γερμανίας, απέναντι στις επιθετικές διαθέσεις της Τουρκίας, όπου για μια ακόμη φορά η Γερμανία στέκεται αρωγός της και ο πιο πιστός της σύμμαχος.

Κρικόρ ΤσακιτζιάνΤου: Κρικόρ Τσακιτζιάν 

Το συγκεκριμένο σενάριο το είδαμε να πρωτοεφαρμόζεται κατά τους Βαλκανικούς πολέμους όπου η Γερμανία υποστήριζε από τότε την Τουρκία στις πολεμικές της επιχειρήσεις, γιατί την ήθελε ακέραιη για να τη μετασχηματίσει σε αποικία της, όπως έπραξε και επιχείρησε και κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, επί Κάϊζερ, Φραγκίσκου Ιωσήφ.

Οι Γερμανοί ήταν αυτοί που υποκίνησαν την Τουρκία να υλοποιήσει τα φρικτά της σχέδια, σύμφωνα με τα οποία προχώρησε στη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων, των Εβραίων και των Ελλήνων.

Η Τουρκία τους ανταπέδωσε αυτή τη στρατιωτική στήριξη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και γι’ αυτό τήρησε ουδετερότητα, όταν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες συνασπίζονταν για να αντιμετωπίσουν το φασιστικό Γερμανικό καθεστώς που αιματοκύλησε τη Γηραιά Ήπειρο και πίεζαν την Τουρκία να πάρει μέρος στη συμμαχία αλλά αρνιόταν.

Σήμερα βλέπουμε τη Γερμανία, να κρατάει την ίδια προκλητική στάση απέναντι στην Τουρκία.

Να αγνοεί τις φωνές δημοκρατικών χωρών της Ευρώπης, που ζητούν να μη μεταβούν Τούρκοι στρατιώτες στην αφρικανική χώρα και να μην εμπλακούν στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, μεταξύ των δυνάμεων του Χάφταρ και του Σάρατζ, μια κίνηση που σκοπό έχει να επικρατήσει ο εκλεκτός του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, Σάρατζ, ο οποίος υπέγραψε το παράνομο μνημόνιο οριοθέτησης της Τουρκολιβυκής ΑΟΖ, σε βάρος μιας σειράς χωρών, μεταξύ αυτών και της Ελλάδας, παραβιάζοντας κατάφορα τους κανόνες του δικαίου της θάλασσας.

Από την άλλη οι Αμερικανοί, αμφιταλαντεύονται για το ποιόν θα υποστηρίξουν. Θέλουν να τα έχουν καλά και με τους δυο. Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα.

Με την Ελλάδα για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις των δυο χωρών, τώρα που τους δώσαμε κάθε λιμάνι και κάθε αεροδρόμιο της χώρας μας για να χρησιμοποιηθούν ως βάσεις των ενόπλων δυνάμεών τους, την ώρα που η Τουρκία τους κυνήγησε από το Ιντσιρλίκ.

Αλλά και με την Τουρκία, γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος και η οικογένειά του κάνουν μπίζνες με τον Τούρκο πρόεδρο στη χώρα του τελευταίου, αλλά κρατάει και μια πόρτα ανοιχτή, για διπλωματικούς λόγους μήπως και αλλάξουν τα πράγματα με τις Τουρκικές λυκοφιλίες, για να αποσπάσει από τη σφιχτή αγκαλιά που κρατάει ο Πούτιν τον Ερντογάν.

Βλέπετε ο Ερντογάν έχει γίνει το μήλον της έριδος για ηγέτες σαν τον Τραμπ και τον Πούτιν, που δεν έχουν ηθικούς φραγμούς και πολιτική μπέσα, απλά ακολουθούν τυχοδιωκτικές πρακτικές.

Η Ρωσία από τη μια κάνει μπίζνες με την Τουρκία, πουλώντας της πανάκριβο στρατιωτικό υλικό, αλλά από την άλλη η Τουρκία της μπαίνει βαθιά στο ρουθούνι, πότε στη Συρία και πότε στη Λιβύη.

Δεν τα σπάνε όμως, γιατί η Ρωσία χρειάζεται ένα σύμμαχο σαν την Τουρκία, η οποία παίζει το παιχνίδι της Ρωσίας στη διπλωματική σκακιέρα με τις ΗΠΑ.

Στο περίπλοκο, όσο και επικίνδυνο αυτό σκηνικό που εκτυλίσσεται στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου και στη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα δίνει τη δική της διπλωματική μάχη και μετρά φίλιες δυνάμεις.

Όμως η πλάστιγγα γέρνει προς την Τουρκία, η οποία είναι θρασύτατη, απρόβλεπτη, ανυπάκουη και αριθμητικά πολύ μεγαλύτερη, γεγονός που σημαίνει μεγαλύτερη αγορά, με υποσχέσεις για περισσότερα κέρδη για τους εμπόρους όπλων που παίζουν παιχνίδι θανάτου στην περιοχή μας.

Σ’ αυτό το ροντέο, όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση στη Μεσόγειο, πρέπει να ετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα και να είμαστε συνειδητοποιημένοι, ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και σ’ αυτή την κρίση θα είμαστε μόνοι μας. Δεν πρέπει να υπολογίζουμε σε καμία άλλη βοήθεια κι αν έρθει απλά να είναι καλοδεχούμενη.

Οι ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας δηλώνουν έτοιμες για κάθε απειλή και δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε κάτι τέτοιο.

Έτσι κι αλλιώς η χώρα ξόδεψε πακτωλό χρημάτων για εξοπλιστικά, παρά τις μίζες που πήραν οι εμπλεκόμενοι στις συγκεκριμένες αγορές.

Αν μη τι άλλο, η χώρα εξοπλίστηκε επαρκώς, ώστε να μη φοβάται κανένα πολεμοχαρή και ψυχικά άρρωστο ηγέτη όπως ο Ερντογάν και να μπορεί να υπερασπιστεί τα εδάφη της.

Το θέμα είναι αν η πολιτική ηγεσία είναι αποφασισμένη να απαντήσει αμέσως, σε όποια πρόκληση υπάρξει από τον κακό μας γείτονα και το σημαντικότερο, αν η Ελληνική κοινωνία είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο.

Γιατί μια πολεμική σύρραξη, απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν μπορεί να είναι χωρίς απώλειες και από τις δύο πλευρές. Κι όπως έχουμε διαπιστώσει οι γείτονες Τούρκοι, έχουν αποδεχθεί το γεγονός ότι θα υπάρξουν και θύματα.

Εμείς, είμαστε συνειδητοποιημένοι ως πολίτες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Έχουμε προετοιμαστεί για μια τέτοια σύγκρουση; Αν όχι, ποιος θα προετοιμάσει αυτή την κοινωνία; Πότε περιμένουν; Μήπως περιμένουν να ηχήσουν οι σειρήνες του πολέμου για να το κάνουν; Τότε θα είναι αργά.

Ας κατέβουμε επιτέλους από το ροζ σύννεφο που βρισκόμαστε και νομίζουμε πως πάντα οι άλλοι θα μας λύνουν τα προβλήματα κι ας δούμε τη σκληρή πραγματικότητα κατάματα.

Ο Ερντογάν εκβιάζει την Ευρώπη: «Εάν πέσει ο Σάρατζ, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με τρομοκράτες»