“Black Friday” ή Μαύρες εβδομάδες; - Της Πελαγίας Κατσούλη
Black Friday ή Μαύρες εβδομάδες;

Black Friday ή Μαύρες εβδομάδες; – Της Πελαγίας Κατσούλη.

7 ημέρες. Πόσα μπορεί να ζήσει κανείς μέσα σε μια εβδομάδα; Στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα της πρώτης φοράς αριστερά, της παγκοσμιοποίησης της απόλυτης φτωχοποίησης ανθρώπων, της έκπτωσης θεσμών, ιδεών και στοιχειώδους κοινωνικής πρόνοιας και ευαισθησίας;

Της: Πελαγίας Κατσούλη – pelagiakatsouli@gmail.com

Σχεδόν τα πάντα μπορούν να συμβούν μέσα σε 7 ημέρες. Το μενού καλύπτει όλα τα γούστα και δυστυχώς η γέμιση αυτού του κρουασάν δεν περιλαμβάνει πραλίνα ή φράουλα αλλά πολλές πικρές διαπιστώσεις:

1. Νεκροί από πλημμύρες και κόποι μια ζωής θαμμένοι στη λάσπη και τη σαπίλα της ανθρώπινης επέμβασης και της πολιτικής εξυπηρέτησης. Μια ολόκληρη κοινωνία επί σειρά ετών μπαζώνει μαζί με τα ρέματα και κάθε ηθικό φραγμό συνάμα με την απλή απλούστατη λογική που θα εμπόδιζε ακόμη και μη σκεπτόμενους οργανισμούς να επέμβουν καταστροφικά στη φύση γιατί θα έρθει η ώρα της πληρωμής.

Μια απούσα Πολιτεία, ανίκανη και ανεύθυνη απέναντι στην πρόνοια, την απώλεια και την καταστροφή, καθ’ όλα ικανή όμως να υπολογίσει τα μικροπολιτικά οφέλη εξυπηρετώντας ημετέρους. Παρούσα πάντα στη νομή και την κατάκτηση της εξουσίας.

Μια βροχή έφτασε για να αποκαλύψει την ένδεια σε όλα τα επίπεδα, την πολιτική εγκληματικότητα και την ανθρώπινη ματαιοδοξία. Δεν έφτασε όμως για να ξεπλύνει την ντροπή που ακόμη αναζητείται… Στα λασπόνερα της Μάνδρας δυστυχώς πνίγηκε πολιτικά και κοινωνικά η χώρα.

2. Επιμορφωτικοί διάλογοι στην Βουλή που αποδεικνύουν ότι το παιχνίδι για τους πολιτικούς μας ταγούς είναι πλέον άνευ όρων και ορίων. Στόχος η εξυπηρέτηση του πυροτεχνήματος της επικοινωνίας και η μάχη των εντυπώσεων προς άγρα πελατών.

Απόρρητα έγγραφα στο βωμό της εντύπωσης, κολακευτικοί χαρακτηρισμοί για να αποδείξουν ποιος πήρε τα περισσότερα δώρα και ποιος εξυπηρετεί τους περισσότερους αφεντάδες.

Το φιλοθεάμον κοινό ιντριγκάρεται από τους τίτλους για συγκρούσεις μεγατόνων στην Βουλή, οι πολιτικοί μας ρήτορες ικανοποιούνται από τα εύστοχα χτυπήματα στον αντίπαλο και το κοινό συμφέρον χαροπαλεύει στο βωμό του πολιτικού συμφέροντος. Η εντυπωσιοθηρία κύριοι εγκυμονεί κινδύνους το γνωρίζετε;

Το χειρότερο όλων όμως είναι ο φανατισμός, ένθεν κακείθεν , ο οποίος διατηρεί ένα σαθρό πολιτικό σύστημα που στοχεύει στην αυτοσυντήρησή του και μόνο. Την ίδια ώρα οι πολίτες «βολεύονται» με ότι πέφτει από το τραπέζι, βλέπε «μέρισμα».

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί βοήθεια στους οικονομικά ασθενέστερους, γνωρίζουμε όμως την πραγματική προέλευση του υπερπλεονάσματος που μοιράζεται με διαγγέλματα και τυμπανοκρουσίες; Ψάξτε στην μείωση κοινωνικών δαπανών…

3. Στον κοινωνικό ιστό της δήθεν πολιπολιτισμικής μας κοινωνίας, στην οποία ετερόκλητοι πληθυσμοί κονταροχτυπιούνται για μια θέση στο πεζοδρόμιο, η γεύση δεν είναι απλά πικρή, είναι τουλάχιστον απογοητευτική.

Πατέρας, αυτόχειρας και παιδοκτόνος, βάζει φωτιά και στερεί μαζί με τη ζωή του το δικαίωμα στη ζωή των δύο παιδιών του. Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, άνθρωπος του καθήκοντος, από αυτούς που εμπιστευόμαστε την ασφάλεια και την ζωή μας.

Και εδώ τα ερωτήματα πλείστα. Σε ποια κοινωνία μεγαλώνουμε με ποιες αξίες και ποια κίνητρα; Πάνω σε ποιες βάσεις και σε ποια παιδεία χτίζεται η κοινωνική μας υπόσταση και η προσωπικότητά μας; Ποια είναι τα παραδείγματα και τα διδάγματα για τα παιδιά που κοινωνικοποιούνται μέσα σ’ ένα σχολείο τρόμου και μισαλλοδοξίας;

4. Κερασάκι στην τούρτα ο θεσμός της Black Friday! Μια ακόμη αμερικανιά λαϊκιστή που εισήγαγε στην ελληνική αγορά η MacArthur Glenn και εμείς οι γνήσιοι πολίτες του κόσμου σπεύσαμε να καλωσορίσουμε με ανοιχτές αγκάλες.

Κατά το ελληνικό όμως πρότυπο, ακόμη και αυτός ο θεσμός «έπρεπε» να πειραχτεί φυσικά προς όφελος της αγοράς και όχι του καταναλωτή. Δεν έχει παρά να συγκρίνει κανείς τις πραγματικές προσφορές στις χώρες όπου υπάρχει χρόνια τώρα ως θεσμός και στην δική μας εγχώρια αγορά, που ομολογουμένως έχει δεχτεί θανατηφόρο πλήγμα, αλλά πραγματικές εκπτώσεις και προσφορές δεν κάνει.

Ουρές έξω από γνωστές αλυσίδες καταστημάτων αλλά κανείς έξω από το κοινοβούλιο όταν μέσα σε αυτό ψηφίζονται μέτρα για εμάς χωρίς εμάς. Κι από την άλλη ένας μικρός περίπατος στην Αθήνα όταν σβήνουν τα φώτα δείχνει την άλλη την απάνθρωπη πλευρά της ζωής.

Ανθρώπινα ναυάγια της ζωής στους δρόμους σε χαρτόκουτα να κουβαλούν τα απομεινάρια μιας ζωής θάβοντας την αξιοπρέπειά τους στους κάδους των σκουπιδιών.

Είναι δύσκολο να ζει κανείς στην Ελλάδα σήμερα, σε μια χώρα που λόγω της αυξανόμενης ανεργίας της συνεχιζόμενης καθίζησης των εισοδημάτων η κοινωνική θέση και η αξιοπρέπεια τίθενται καθημερινά εν αμφιβάλω.

Χρειαζόμαστε οχυρό αντίστασης στην βαθιά κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά είναι κρίση αξιών και θεσμών με αποτέλεσμα και την αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού.

Μπορεί όμως μια ανοχύρωτη, ακόμη κι απέναντι στην βροχή χώρα, να οχυρωθεί απέναντι στις διεθνείς συνθήκες που απαιτούν επαγρύπνηση, σχεδιασμό και στοιχειώδη πολιτική σύμπνοια;

Μπορεί να μεριμνήσει για την σκληρή καθημερινότητα πολλών συμπολιτών μας, να ανακτήσει την χαμένη μας αξιοπρέπεια;

Όσο επιδερμικά και εάν επιχείρησα να δώσω μια γεύση από την καθημερινότητά μας το σίγουρο είναι ότι ο πολιτικο-κοινωνικός μπαξές έχει απ’ όλα: Περάστε κόσμε και θαυμάστε, μόνο πριν αγοράσετε, πριν πιστέψετε, πριν αποπλανηθείτε, πριν κρίνετε, ρωτήστε.

Στην κοινωνία της πληροφορίας κανείς μας πλέον δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

twitter-logo-boxnews