Εικονική πραγματικότητα made in Greece ; - Της Πελαγίας Κατσούλη
Εικονική πραγματικότητα made in Greece ;

Εικονική πραγματικότητα made in Greece ; – Της Πελαγίας Κατσούλη

Η προσέγγιση της αλήθειας είναι μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία και συνάμα μια συναρπαστική εμπειρία. Αλήθεια πόσοι από εμάς έχουμε αφιερώσει χρόνο για να συστηθούμε με την προσωπική μας αλήθεια και την αλήθεια του κόσμου που μας περιβάλλει;

Της: Πελαγίας Κατσούλη – pelagiakatsouli@gmail.com

Στο λυκαυγές ενός ακόμη νέου χρόνου, αν κοιτάξει κανείς τους διαλόγους και τις αναρτήσεις στα social media, θα αποκτήσει θαρρώ την εντύπωση ότι ζούμε σε έναν ονειρικό κόσμο, όπου όλοι, σχεδόν όλοι, έχουν εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ, πλεόνασμα γνώσης και χαράς και μια καρδιά που ξεχειλίζει από αγάπη για τον πλησίον…

Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος ή μια εικονική πραγματικότητα τύπου Matrix, στην οποία όλοι αγωνιζόμαστε να πείσουμε για την ομορφιά του εσωτερικού μας κόσμου προβάλλοντας μια τέλεια εξωτερική εικόνα;

Για την εξωτερική μας ομορφιά θα προτιμήσω να μην σχολιάσω γιατί ακόμη και το Matrix δεν μπορεί να αποδώσει τα fake icons που κατακλύζουν τις οθόνες των υπολογιστών μας.

Στον τομέα των συναισθημάτων μας λοιπόν καθ’ όλη την διάρκεια των εορτών συντελέστηκε για μια ακόμη φορά το θαύμα της Αφύπνισης!

Η γέννηση του Θεανθρώπου «ξύπνησε» τα πιο τρυφερά μας συναισθήματα και οι ευχές για έναν καλύτερο κόσμο δίνουν και παίρνουν.

Αυτή η απίστευτη γλυκύτητα που αποτυπώθηκε στα γραπτά μας και δεν έγινε σχεδόν από κανένα πράξη στην αληθινή ζωή, αυτή η πλειοδοσία καλοσύνης και αγάπης, αλήθεια που εξαφανίζεται τον υπόλοιπο χρόνο;

Πως μπορεί να είναι απλά λέξεις γραμμένες σε ένα ψυχρό μηχάνημα και όχι ευχές, αγκαλιές και φιλιά στην πραγματική στην απτή επαφή των ανθρώπων;

Που είναι αυτή η αλληλεγγύη στην καθημερινότητά μας;

Πως καταναλώνεται αυτή η αγάπη για τον πλησίον μέσα από τις οθόνες;

Ζούμε σε μια εποχή που όλοι μετέχουν σε έναν εξουθενωτικό και συνάμα φτηνό αγώνα απόδειξης της εξωτερικής καλής εικόνας και εμφάνισης.

Θα έλεγε κανείς ότι ζούμε ζωές κλεμμένες, δανεικές κατά τα πρότυπα που μας σερβίρει η γκλαμουριά μιας καλοστημένης παγκόσμιας επιχείρησης αποβλάκωσης.

Θύματα ενός υλικού και «συναισθηματικού» καταναλωτισμού και μιας ψευδεπίγραφης ευτυχίας αποξενωνόμαστε από την προσωπική μας αλήθεια.

Γινόμαστε πρόβατα προς σφαγή στον βωμό της επιτήδευσης, φοράμε ψεύτικα χαμόγελα, βγάζουμε selfie και κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά στην ένδεια που μας περιβάλλει ως κοινωνία.

Η οφθαλμαπάτη της στιγμής βρίσκεται σε απόλυτη σύγκρουση με την ουσία της ζωής που αποτυπώνεται στα απλά καθημερινά δράματα τα οποία συντελούνται δίπλα μας: Ένας πατέρας χρειάστηκε να «κλέψει» δύο κουτιά βρεφικό γάλα για να θρέψει τα παιδιά του.

Και πέρασε ένα βράδυ στο τμήμα με την κατηγορία της κλοπής.

Βλέπετε το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είχε αγγίξει ακόμα τους υπεύθυνους του σουπερ μάρκετ…

Στα 12,3 εκατ. ευρώ ανέρχεται η πρώτη εκτίμηση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων για αποζημίωση από τις πλημμύρες στην Δυτική Αττική.

Αλήθεια τώρα που έσβησαν τα φώτα της επικαιρότητας αναρωτήθηκε κανείς πως ήταν τα Χριστούγεννα για τους κατοίκους των πληγεισών περιοχών;

Οι τραγικές συνθήκες διαβίωσης στην Μόρια που έκαναν τους Times να μιλούν για γκέτο στην Ελλάδα και για σύγχρονο Αλκατράζ και άλλα πολλά καθημερινά που συμβαίνουν λόγω της φτωχοποίησης και της εξαθλίωσης ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού  που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Αυτή είναι η αλήθεια στην οποία κλείνουμε τα μάτια και επιχειρούμε να την ξορκίσουμε με ευχολόγια.

Αν μου επιτρέπεται μια ευχή για το νέο χρόνο αυτή θα ήταν να πάψουμε να ζούμε ήσυχοι μες την πλάνη μας και να αναπτύξουμε τα αντανακλαστικά εκείνα που απαιτούνται για να κερδίσουμε την ανθρωπιά και την αξιοπρέπειά μας.

Να σεβαστούμε και να δώσουμε αξία στην αξία της ζωής μας, να κάψουμε τις χάρτινες εικόνες και να απλώσουμε το χέρι στον συνάνθρωπο.

Θέλω να ευχηθώ επίσης, εξυπηρετώντας την δική μου πλάνη, όλοι μαζί να αντισταθούμε σε όλα αυτά που μας αφορούν άμεσα, που  αφορούν την ουσία της ύπαρξής μας και για τα οποία οι πολιτικοί μας ταγοί όχι μόνο αδιαφορούν αλλά πειραματίζονται ευτελίζοντας την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.

Ενός λαού που παρά τις ατέλειές του, εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να έχει την αίσθηση του φιλότιμου.

Γιατί ναι ρε γαμώτο υπάρχει ακόμη φιλότιμο και υπάρχει και κάτι άλλο:  Το είναι μας που είναι αυτό που θα μας οδηγήσει να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι, αν και μόνο αν το φροντίσουμε επιμελώς, έτσι όπως ακριβώς κάνουμε με την εξωτερική μας εικόνα.

Δεν θα μπορούσα κλείνοντας να μην σκεφτώ πόσο αριστοτεχνικά έχει ασχοληθεί ο Καβάφης με την αντίθεση της επιφάνειας και της ουσίας και πόσο ηθική είναι η στάση που προτείνει το 1913 στο Ποίημα  «Όσο μπορείς»:

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

μες την πολλή συνάφεια του κόσμου,

μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες.

 

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,

γυρίζοντας συχνά κ΄εκθέτοντάς την

στων σχέσεων και των συναναστροφών

την καθημερινήν ανοησία,

ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική».

Black Friday ή Μαύρες εβδομάδες; – Της Πελαγίας Κατσούλη

twitter-logo-boxnews