Καλό ταξίδι «Didascalo» (Ντάριο Φο)
Ντάριο Φο

Καλό ταξίδι «Didascalo» (Ντάριο Φο) – της Βίκυς Μιχαλονάκου.

Έτσι τον αποκαλούσουν «Didascalo», αυτοί που διδάχτηκαν από την ευφυή θεατρική του Σκέψη – οι περισσότεροι άνθρωποι της τέχνης στην Ιταλία.

Ή απλώς «Ντάριο», με το μικρό του όνομα αυτοί που τον αγάπησαν για την αντιεξουσιαστική του στάση στη ζωή και στο θέατρο, για την υποστήριξή του στην αυτενέργεια και στην αντίστασή όλων των καταπιεσμένων τάξεων ενάντια στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση: «Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο κόσμο, ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες, ίσως με λιγότερες λεωφόρους, αλλά με λιγότερες λιμουζίνες, με λιγότερους απατεώνες[…]».

Εκεί που πας, στον δικό σου παράδεισο συντροφιά με τους αγαπημένους σου «σαλτιμπάγκους» και τους παλιούς τροβαδούρους, η πρώτη μεγάλη «σχολή» για τον ευφάνταστο αυτοσχεδιασμό σου, «Οι αρχάγγελοι δεν παίζουν Φλίπερ», ούτε υπάρχει χώρος για καμιά κοινωνική διάκριση που αναπαράγει σχέσεις ανισότητας, όπως κατέγραψες με την γνωστή σου καυστικότητα στο θεατρικό έργο: «Ο εργάτης ξέρει 300 λέξεις το αφεντικό 1000, γι’ αυτό είναι αφεντικό».

Με το αστείρευτο χιούμορ σου και τον αυτοσαρκασμό σου ξορκίζεις τα κακώς κείμενα στον παγκόσμιο καπιταλιστικό «παράδεισο» των γελωτοποιών και των πλανόδιων μπουφόνων, των «πραγματικών απατεώνων».

Σε όλους  αυτούς τους «μισάνθρωπους με τις χοντρές κοιλιές» εσύ έβγαλες την μάσκα της υποκρισίας, γιατί: «Δεν πρέπει ποτέ στ’ αφεντικά να φέρνεσαι με το γάντι», γιατί το δικό σου θέατρο το «Τεάτρο Κομουνάλε» θα εξακολουθεί τη συμβολή του «ως πολιτικοκοινωνικό όπλο αφύπνισης των συνειδήσεων» και ως μεγάλη παρακαταθήκη ενός μεγάλου Ιταλού δημιουργού, μαρξιστή προς όλο τον κόσμο»...

Ο Ντάριο Φο, ο μεγάλος θεατράνθρωπος, ο διανοητής και στοχαστής, ο βραβευμένος με το Νόμπελ λογοτεχνίας, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, ήρθε και έφυγε από τον κόσμο για να μην τον αφήσει πια ίδιο, όπως ακριβώς το ήθελε η οξυδερκής κριτική του, σκέψη η πολιτική του δράση, και το όραμα … για ένα άλλο θέατρο, για έναν άλλο κόσμο καλύτερο!

«Εκείνο που πάντα προσπάθησα να κάνω αυτά τα χρόνια ήταν να επιδιώξω να δει ο κόσμος την πραγματική διάσταση της εξουσίας, να ανακαλύψει το πρόσωπό της. Με λίγα λόγια, θέλω να πω, ότι οι επαναστάσεις δε γεννιούνται επειδή κάποιος ξυπνάει ένα πρωί και λέει: «Τι ωραία μέρα, ας κάνουμε την επανάσταση» Με άλλα λόγια να δημιουργήσεις στον κόσμο την συνείδηση ότι είναι εκμεταλλευόμενος, να τον κάνεις να δει την διάσταση της εκμετάλλευσής του. […]» Ντάριο Φο, 1973

 viky 10Της: Βίκυς Μιχαλονάκου