Σπύρος Θεοδόσης | «Έγινα ηθοποιός από σύμπτωση!» (συνέντευξη)
Σπύρος Θεοδόσης

Σπύρος Θεοδόσης | «Έγινα ηθοποιός από σύμπτωση!»

Ο αγαπημένος και ταλαντούχος ηθοποιός Σπύρος Θεοδόσης μιλάει στο Boxnews.gr για όλα χωρίς φόβο, αλλά με πάθος, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη. Η ειλικρίνεια της ψυχής του και η θετικότητα με την οποία αντιμετωπίζει την ζωή είναι δυο χαρακτηριστικά του ηθοποιού που γίνονται αντιληπτά στον συνομιλητή του από την πρώτη στιγμή. Και αυτό φυσικά δεν είναι ένα προσόν που απέκτησε από την υποκριτική του ικανότητα, αλλά κάτι που τον συνοδεύει σε όλη την καλλιτεχνική του πορεία μέχρι σήμερα…

Αλήθεια πως ξεκίνησες στο θέατρο;

Από σύμπτωση! Ξεκίνησα από τον κινηματογράφο πρώτα, όταν ήμουν μαθητής στην Α’ Λυκείου. Στο διπλανό μας διαμέρισμα έμενε ο ηθοποιός Ανδρέας Ντούζος και μου είπε ότι ο γιος του ο Στήβ θα έκανε μια ταινία τότε την “Ρόδα, τσάντα και κοπάνα” το Νο2 και ζητούσε νέα παιδιά για να κάνουν τους μαθητές. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία και τα πρώτα μου χρήματα από τον καλλιτεχνικό χώρο. Στην ταινία γνώρισα τον Γιάννη Γαβαλά που είχε τότε την παιδική σκηνή το “Θέατρο Νεολαίας” μαζί με την Σοφία Αλιμπέρτη τον Νίκο Παπαδόπουλο όπου θα ανέβαζαν το “Άσχημο παπάκι” και μου πρότειναν ένα ρόλο. Αυτό ήταν το “βάπτισμα” μου και στο θέατρο.

Ποιοι ήταν οι δάσκαλοι του θεατρικού σου “αρχιπελάγους”;

Γνώρισα τον Γιάννη Δαλιανίδη και ήρθε η δεύτερη μου συμμετοχή σε ταινία. Είχα δασκάλους πολύ σημαντικούς ανθρώπους της τέχνης και με την ευκαιρία θα ήθελα να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όποιους ζουν, γιατί οι περισσότεροι έχουν “φύγει” για το μεγάλο τους ταξίδι. Τους οφείλω πολλά, όχι μόνο σαν ηθοποιός αλλά και σαν άνθρωπος. Θα σου αναφέρω μερικά ονόματα όπως, Ελένη Χατζηαργύρη, Θάνος Κωτσόπουλος, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Κάκια Παναγιώτου, Πέτρος Μάρκαρης και Νίκος Πάπακωνσταντίνου. Καλλιτέχνες με τεράστια “διαδρομή”. Νομίζω ότι σήμερα δεν υπάρχουν τέτοιοι δάσκαλοι. Και πάλι τους ευχαριστώ…

Ο χώρος του θεάτρου είναι σκληρός. Για σένα ήταν εύκολα ή δύσκολα;

Κανένας δεν μου έστρωσε “κόκκινο χαλί” για να πατήσω. Το “πάλεψα” και το “παλεύω” ακόμη. Πολύ δύσκολος δρόμος και χωρίς μονοπάτια… Ευτυχώς δεν ήμουν από  τα εύκολα παιδάκια που το έβαζαν εύκολα κάτω, είχα πείσμα και τεράστια υπομονή.

Πέρασες από διάφορα επαγγέλματα μέχρι να καταλήξεις ηθοποιός;

“Όχι… γιατί όπως σου είπα πριν, από μικρή ηλικία μπήκα στο θεατρικό χώρο και μόλις αποφοίτησα από την Δραματική σχολή,  άρχισα αμέσως να εργάζομαι επαγγελματικά στο χώρο. Βέβαια το όνειρο μου ήταν να γίνω πιλότος στην πολιτική αεροπορία. Αλλά με πρόλαβε το θέατρο και ο Ανδρέας Ντούζος! (Γελάει)

Πιστεύεις ότι έχεις φτάσει σε ένα σημείο υποκριτικής ωρίμανσης, ώστε να μπορείς να ανταποκριθείς σε ρόλους υψηλών απαιτήσεων και προδιαγραφών;

Νομίζω πλέον ναι… Το ωριμάζω βέβαια είναι ένα βήμα πριν το “σαπίζω”. (Γελάει)  Στα τόσα χρόνια που έχω στο χώρο, μπορώ να ερμηνεύσω όλους τους σημαντικούς ρόλους στο θεατρικό σανίδι. Δεν μου λείπει ούτε η εμπειρία, ούτε το ταλέντο. Εάν δεν το είχα, θα αποχωρούσα εδώ και καιρό…

Γιατί είχες ελάχιστες τηλεοπτικές προτάσεις στην καριέρα σου; Τι έφταιξε;

Το φταίξιμο ήταν καθαρά δικό μου… δεν την κυνήγησα σωστά… Δεν είμαι όμως άνθρωπος που θα ρίξω τις ευθύνες σε άλλους. Δεν το χειρίστηκα σωστά, πιστεύοντας ότι παίζοντας καθημερινά στο θέατρο, η τηλεόραση μου περισσεύει… Πίστευα ότι το θέατρο δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο για έναν ηθοποιό. Τελικά μεγάλο λάθος μου. Η τηλεόραση σου δίνει την αναγνωρισιμότητα και το υψηλό κασέ αλλά επειδή ήμουν συνέχεια στο θέατρο νόμιζα ότι είχα καθιερωθεί και δεν την είχα ανάγκη. “Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα” αγαπημένε μου φίλε… ποτέ όμως δεν είναι αργά…

Πιστεύεις ότι εσείς ανήκετε στη γενιά των νέων ηθοποιών, είστε μια “χαμένη γενιά”.

Με την έννοια πέραν της κρίσης που μαστίζει τον χώρο σας, έχει επιπλέον να αντιπαλέψει και τα “ιερά τέρατα” του νεοελληνικού θεάτρου που έχουν αφήσει ανεξίτηλα τα δικά τους σημάδια και αποτυπώματα στο νεοελληνικό θέατρο;

Πιστεύω ότι η κάθε γενιά γεννάει τα δικά της “ιερά τέρατα. Το θέατρο συνεχίζει τη πορεία του και μαζί του και εμείς. Όταν το αγαπάς και το υπηρετείς σωστά θα σου δώσει τις κατάλληλες ευκαιρίες για την ανέλιξη σου. Αλλιώς θα σου δείξει την πόρτα της εξόδου. Πιστεύω στην μοναδικότητα και στο ταλέντο του κάθε ανθρώπου.

Σπύρος Θεοδόσης | «Έγινα ηθοποιός από σύμπτωση!»
Σπύρος Θεοδόσης – ηθοποιός

Είσαι προβλέψιμο σαν άτομο;

Νομίζω ναι… είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Αν όμως με φτάσεις στα άκρα μου, γίνομε “θεριό” ανήμερο. Και απρόβλεπτος…

Πιστεύεις ότι ένα από τα ταλέντα σου είναι να προσαρμόζεσαι στις καταστάσεις;

Εξαρτάτε την κατάσταση. Η κατάσταση η σημερινή όπως και στα προηγούμενα χρόνια δεν “παλεύεται’ Δεν ήμουν και δεν είμαι επαναστάτης δίχως αιτία. Χρειάστηκα και εγώ να κάνω εκπτώσεις στην δουλειά μου, προκείμενου να εργαστώ. Είχα φτάσει να έχω μόνο 1 ευρώ στη τσέπη μου.

Όλα αυτά τα χρόνια έχεις αναθεωρήσεις απόψεις σε βασικούς τομείς στη ζωή σου;

“Ναι …λογικό είναι. Η ζωή είναι γεμάτη με εκπλήξεις. Αναθεωρώ και τραβάω μπροστά, μέχρι την επόμενη αναθεώρηση. Εκείνο που παραμένει σταθερό- είναι ο ανηφορικός δρόμος για όλους μας.

Έχασες κάποια στιγμή την αυτοεκτίμηση σου; Όταν το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο για όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον για τον κλάδο των ηθοποιών, που το μεγαλύτερο ποσοστό είναι άνεργοι και από τους ελάχιστους που δουλεύουν ούτε το 10% δεν αμείβεται…

“Ναι, κλονίστηκα…Την αυτοεκτίμηση μου, όμως δεν την έχασα ποτέ. Ίσως γιατί δεν υπήρξε ποτέ σεζόν, να μην εργαστώ. Μπορεί να μην με πήραν να μου δώσουν ρόλο στην Επίδαυρο η στο θέατρο Παλλάς, αλλά σε παράσταση ήμουν πάντοτε “παρών. Εξ’ άλλου, είμαι ακόμη μικρός, τα καλύτερα έρχονται.. Ότι κάθε σεζόν εργάζομαι νοιώθω ευλογημένος

Ποια ήταν τα όνειρά σου μπαίνοντας σ’ αυτόν τον χώρο και κατά πόσο νιώθεις σήμερα ότι έχουν γίνει πραγματικότητα;

“Ζω, κινούμε, αναπνέω και βαδίζω στο χώρο μου. Με όλες τις δυσκολίες που υπήρξαν και υπάρχουν. Έχω πολλά όνειρα για μένα και εύχομαι μια μέρα να γίνουν πραγματικότητα. Και να μην παραμείνουν όνειρα… Θέλω να κάνω μια θεατρική παραγωγή δική μου. Στο χώρο μας γεννιούνται και τα όνειρα και οι εφιάλτες.

Αισθάνεσαι ότι έχουν δικαιωθεί οι κόποι σου μέχρι σήμερα;

‘Όχι βέβαια…αν είχε συμβεί θα τα είχα παρατήσει και θα κοιμόμουν με τη δικαίωση.

Πως αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες που βιώνουμε σε μια τόσο σκληρή περίοδο για όλους μας;

Ευτυχώς για όλους μας, υπάρχουν οι οικογένειές μας και μας στηρίζουν. Αυτό τα λέει όλα…Αλλά όπως είπαμε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Την άλλη στιγμή θέλω να πηδήξω από το μπαλκόνι. (γελάει). Τι μου φταίνε όμως οι από κάτω…

Είσαι ένας άνθρωπος που πίστεψε ότι μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να αλλάξει κάτι και απογοητεύτηκες;

Η “Αριστερά” ήταν μια ελπίδα, που πίστεψα, την ψήφισα, αλλά δεν ξέρω σε ποιο ξενοδοχείο μένει να πάω να την ζητήσω. Απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Το χειρότερο κακό που έκανε η κυβέρνηση ήταν στην ιδεολογία της αριστεράς. Η αριστερά ήταν ιδέα, που τώρα πλέον δεν είναι…Ξεφτίλισαν την  ιδεολογία ενός κόμματος…

Σε τρομάζει ο χρόνος που περνάει;

“Όχι, έχω συμφιλιωθεί με τον χρόνο. Μάλλον μου έχει φερθεί καλά.

Την ηλικία σου την λες;

Είμαι 40 χρονών και βάλε…(γελάει)

Σπύρος Θεοδόσης | «Έγινα ηθοποιός από σύμπτωση!»
Σπύρος Θεοδόσης – θέατρο

Υπάρχει κάποιος ρόλος που θα ήθελες να παίξεις και δεν τα έχεις καταφέρει;

Ένα ρόλο που θα ήθελα και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να τον κάνω, είναι να υποδυθώ είναι ο Όσβαλντ στους “Βρικόλακες” του Ιψεν.

Η αποτυχία σε ενοχλεί;

“Όχι, είναι μέρος της ζωής μας. Θέλω να πιστεύω ότι η αποτυχία μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Το καλοκαίρι που θα σε βρει;

Σε περιοδεία με το έργο οικογένεια “Σόι- Μπλέρ” μια επιθεώρηση γραμμένη από τον Γιώργο Μακρή. Παίζουν η Ελένη Φιλίνη, ο Γιώργος Μακρής, ο Γιώργος Λαμπάτος, η Ζώζα Μεταξά, η Μαίρη Βλουτή, ο Βασίλης Καμίτσης, ο Γιώργος Μαράς και ο Γιώργος Βασιλείου τον οποίο αντικατέστησα λόγω ασθενείας.